Kalk Anam Kalk

Sizin Hiç Anneniz Öldü mü? Benim Öldü
Kalk anam kalk, Allah aşkına kalk
bak mevsim umut mevsimi
papatya mevsimi, gül mevsimi
mevsim bahar dağlar kar
suların coşup taştığı zamandır..

Kalk yarasına merhem olduğum kalk
ben geldim uyan da bir bak
yatma öyle sessiz, öyle nefessiz
n’olur yatma öyle çaresiz
aç gözlerini yaşadığını bileyim
gülersen güleyim ağlarsan gözyaşını sileyim
oynat kirpiklerini bulutlar uçsun gözlerinde
bahar yağmurları yıkasın saçlarını
ölmek gerekiyorsa ben öleyim..

Kalk anam kalk, Allah aşkına kalk
ben geldim uyan da bak kime bu nazın,
kime bu küsün bu at niye konuş benimle,
Allah aşkına konuş yatma öyle sessiz,
öyle nefessiz kurban olduğum bir ses ver,
bir nefes yaşadığını bileyim...

Kalk anam kalk, Allah aşkına kalk
ben geldim uyan da bir bak
saklandığımız kovuklarda şidetli yağmurlar yağsın
yine rüzgarlar essin, fırtınalar kopsun,
şimşekler çaksın koynuna al beni,
sarıl sımsıkı başımı göğsüne yaslayayım
yeneyim bütün korkularımı ve sen beni hiç bırakma,
bıkma n'olur Koynuna al yine, sarıl sımsıkı üşüyorum
korkuyorum yıldızlar uykuya yattığında tut elimden
güneşe götür beni saçları sümbül anam,
yanağı gül anam sayki, küçük bir çocuğum daha
hiç büyümedim şimdi ben ne yaparım,
nereye giderim kime gösteririm kanayan dizlerimi..

Uyan anam bak sümbül vakti,
gül vakti bin hayat tomurcuğu umuda kızarır
dallarda usul, ağır, yorgun uyuyor bedenin
ah ne kadarda güzelsin anam
uyan kurban olduğum
uyan da bir bak rüzgar vakti dağlarda, sevda vakti...
Tut elimden kırlara gidelim
beyaz papatyalar toplayayım sana
düşersen yalnız kalırım
gidersen öksüz taşıyamaz yüreğimin ağrısını hiç bir beden...

Kalk Allah aşkına kalk
böyle yapayalnız boynu bükük koma beni senin sıcaklığından ayrı,
sevginden uzak kime koşarım,
nasıl yaşarım böyle bir başıma
teninin kokusunu özledim anne,
sımsıcak nefesini yavrum diyen o nazlı yumuşacık sesini
hadi uyan canyoldaşım, gözbebeğim sarı gülüm,
altın kalplim, iyilik meleğim gözlerime acılar yağdıran kalk ki,
yine türküler söyleyeyim sana
Ey dağlar taşlı dağlar başı telaşlı dağlar
ben anamı yitirdim gözlerim yaşlı dağlar
Bağların gülü kaldı gamlı bülbülü kaldı
ah komşular komşular ben annemi yitirdim
boynum bükülü kaldı

Kalk anam kalk Allah aşkına kalk
sensiz bu yürek nasıl dayanır
derdini kalem olup yazmaya,
dil olup söylemeye sana sarılmayı özledim,
nazlanıp darılmayı kanayan gözlerimde
sızılar akıyor bak kırmızı yağmurlar yağıyor
üzerime ıslanıyor sensiz kalan yanım
hadi uyan yüreğini öptüğüm
koma beni buralarda yalnız bırakıp gitme
yıkılırım kahrolurum bir kez değil, her gün bin kez ölürüm...
Sarılki kokun sinsin tenime
anne sevgin işlesin yüreğime
bu yalancı dünyada kimim varki senden başka gözlerimden öpecek,
üstümü örtecek karanlık soğuk gecelerde...

Kalk anam Allah aşkına kalk
karanlık çöküyor bak goncagül
sevinçler üstüne boynunu büküyor
yaşam yaralı ceylanlar meliyor uzak dağbaşlarında turnalar da geçmiyor artık

kalk Allah aşkına kalk sen bir maral ol,
ben ceylan dağlar gökkuşağı olsun,
ovalar seyran Sarıl sımsıkı tenim ol,
beni bırakma tut ellerimi benimle ağla,
benimle yan benimle uyu,
benimle uyan birlikte çıkalım dağlara
bak yayla zamanı ben munzur suyu olayım,
sen teyran sen nisan ol, ben haziran...
ben küçük bir pınar, sen çağlayan akıp gidelim koyun koyuna...
Sen yoksan kurur kurnalar dereler susuz,
koyunlar kuzusuz kalır melemez
bir daha ardından koyunlar kan süzülür kirpiklerden
yüreklere keklikler de ötmez bir daha,
turnalar da geçmez buralardan bir daha
koşamam çayır kuşlarıyla,
yarışamam deli sularla bastırıp göğsüme acılarımı küserim yaşama...

Kalk anam kalk Allah aşkına kalk
bulutlar da ağlıyor bak kalk şiirler dizilsin yollara,
türküler dizilsin eğilsin önünde kavak ağaçları,
akakasyalar selama dursun çiçekler yaşamın adı sensin,
senin adın yaşam düşersem omuzuna
üşürsem yüreğine yaslanayım tut ellerimi sevinçlere
yürüyellim anne nasıl taşıdıysan beni dokuz ay karnında
ben sırtımda taşıyayım seni bir ömür... .......

Ah! nazlı anam uzansam dokunabilir miyim?
yüreğindeki incinmişliklere durdurabilir miyim?
zamanı gözlerinin içindeki yaşları öpebilir miyim?
anlayabilir miyim?
yaşamı ve ölümü anlatabilir miyim?
acının dayanılmazlığını yaşamın umursamazlığını kim dinler beni...
Ey benim dağ dağ kalbime gömdüğüm nazlım benki,
düşleri ıssız nehirlere akan o küçük çocuğum daha kar yağıyor,
rüzgar uğultuları dışarda al sıcaklığına sar beni,
üşüyorum ya gece,
gecede üşür mü anne kimsesiz kalınca bırakıp gitme n’olur .........
Ben başımı nasıl taşlara çalmazım dağlar
oy gözyaşımı nasıl çaylara salmazım dağlar
oy ah komşular komşular hele deyin ya ben nasıl,
ya ben nasıl ağlamazım dağlar oy...

Sizin hiç anneniz öldü mü? Benim öldü! ... .

Alıntı..