Eski dostlar...

En iyi , en yakın arkadaşım evleneli 1 yıl oldu.Ve ben canım arkadaşıma hiç gitmemenin , evini bile görmemenin sıkıntısını, utancını yaşadım 1 yıl içinde.Ben gitmek istediğimde o müsait olmadı, o çağırdığında benim bir engelim vardı.Ama sebep ne olursa olsun, benim canım arkadaşıma bunca zaman içinde gitme fırsatı bulmam gerekiyordu.

Dostum, güzeller güzeli arkadaşım, hafta içi arayıp, hafta sonu için kahvaltıya çağırdı beni.Havalara zıplayıp, bu kez tamam kesinn geliyorum dedim.Ertesi gün oğlum , yakışıklı kuzum hastalandı, arayıp gelemeyeceğimi söyledim.Ama sabah uyandığımda oğlumun öksürük ve ses kısıklığı dışında bir sıkıntısı olmadığını görünce ( ateşi de yoktu ) yine arayıp evinin tarifini aldım.Aşkım beni kapıya kadar bıraktı sağolsun.Eski dostlarımız da oradaydı.Beraber büyüdüğümüz, benim için çok önemli olan insanlar..Zaman bizi birbirimizden koparmıştı, hiç birşey eskisi gibi değildi.Ama yüreğim hala onlara dostum diyebiliyordu.Onların yeri bambaşkaydı, herşeyin ilkini paylaştık, birbirimizde kaldık, beraber güldük, ağladık..Biz çok şey paylaştık.Sonra büyüdük, evlendik, çoluk çocuğa karışıp kendi dertlerimize daldık.Kimi zaman unutulduğumuzu düşündük, kimi zaman bir mesaj sesiyle irkilip hatırlanmamıza sevindik.Kimi zaman telefondaki sesle yüreklerimizi okşadık, kimi zamansa sitem ettik, sırt çevirdik , çocuk gibi küstük..Ama biz dosttuk, eski günlerin güzelliği hala yaşıyordu yüreklerimizde...Ve sarıldık birbirimize, özlemişiz birbirimizi ,bunu anladık.

Canım arkadaşım, çok güzel bir kahvaltı sofrası hazırlamıştı bizim için, yedik içtik, güldük bolca, eski günleri yadettik.Evlendik, anne olduk , zaman ne çabuk geçiyor, herşey dün gibi diye de hafızalarımızı yokladık :) Herşey değişebilir hayatta, yaşadığın ev, çevren ,düzenin,değişebilir.Ama asla aslaa eskileri, heleki en yakın dostlarını silemez, onları değiştiremez insan.
Kahvaltımızı yaptık, kahvelerimizi içtik, çok koyu sohbetlerle güldük, güldürdük..Yavrularımızı sevdik, onların birbiriyle oynayışını izledik, bazen de kavgalarını ayırdık..

Saatler ilerledi, zaman ayrılma vaktiydi.Birbirimize sıkıca sarıldık, bir daha ne zaman böyle toplanır, bir arada oluruz sorusu hepimizin kafasında soru işaretiydi, bu hepimizin yüzünden okunuyordu.Umuyorum bu zaman uzamaz, umuyorum en kısa zamanda yine bir arada oluruz.Umuyorum eski günler hafızalarımızda hiç silinmez ve anılarımıza yenileri eklenir.Ve inşallah yavrularımız da bizim gibi iyi birer dost olur..

Gün bitti, çok güzel bir hafta sonu yaşadım, sayende , sayenizde..Teşekkür ederim hepinize.Eşler sırayla öttürdü kornaları, herkes bindi arabasına ve gözler arkada, yürekler hala birbirine kenetli ayrıldı yollarımız...